51. müəllim bir bir uşaqların adını çəkirdi.artıq sıra məzahirə gəlirdi.və gəldi çatdı.
-əbdülkərimov məzahir.
məzahir pörtmüşdü.nə etsin bilmirdi.səsini çıxartmaq istəmirdi.çünki qız ilk dəfədən onu yalançı kimi tanıyacaqdı.müəllim bir neçə dəfə adını təkrarladıqdan sonra məzahir ayağa qalxdı.bu an məzahir qızın ona olan sərt,qaşqabaqlı baxışlarını hiss elədi.zəng vuruldu.tənəffüsdə qız məzahirə yaxınlaşdı və adını niyə yalan dediyini soruşdu.məzahir isə adını sevmədiyini dedi.qız bu an güldü və dedi.
-biz birbirimizə çox oxşayırıq.mən də əgər sən çıxıb getməsəydin adımı akifədi deyəcəkdim amma əslində adım məzahirədi dedi ve şaqqanaq çəkib güldü..məzahir əvvəlcə qızın onunla məzələndiyini düşündü sonra qızın üzündəki ciddi ifadəni oxumağı bacardı.ve anidən məzahir bu andaca illər öncə izini itirdiyi bacısını xatırladı.onun adı da mezahirəidi.
-ola bilməz,bəlkə elə buu bacımidi..